Dosta Şiiri - Yağmur Kaplan

Bazen insan yok eder sevdiğini,
Sevilmediği biri uğruna üstelik.
Yanındakinin varlığından olmaz haberi,
Karşısındakini ister durur durmadan
Ne kadri bilir ne kıymeti.
Kadrin de bir sorumluluğu vardır kıymete üstelik.

Ben kadri de kıymeti de senden öğrendim.
En güzel zamanlarımın sahibi, sen.
Varlığın dünyaya bağlar en yaralı kalpleri,
Neşenle öğrenir tüm sokak çocukları gülmeyi,
Gülmek öğrenilmez üstelik.

Benim en yakın arkadaşım, sen.
Dostum, sırdaşım, kardeşim...
Varlığın çözmeye yeter tüm sıkıntıları.
Açtırır bahçelerde zamansız goncaları.
Bir içten neşen ruhuma şifa,
Derdime deva üstelik.