İncecik bir dal kırıldı
ansızın esen rüzgarla
toprak onu öptü
kahverengi dudaklarıyla
güneşin kollarına bıraktı
gülümseyerek kaldırdı başını dal
esecek tüm rüzgarlara karşı
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




gülümseyerek kaldırdı başını dal
esecek tüm rüzgarlara karşı
dost yarasını direnç yaptı
Güneşin toprakla dostluğuna kırık dalın hayati karşılık verişi.
Bunu insanlara uyarlayınca maalesef bu kadar güzel olmuyor işte.
Tebrikler yüreğinize.
Saygılarımla.
Dostluk adına güzel bir yaklaşım..Dost dost'a gerek...tebrikler..atıl kesmen
şiirleriniz çok güzel bunu da hersese söylemem
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta