yaşanmmış günlerin ardından maziye dalsamda
unutulmayan dostlerın cismi gözümde canlansada
hasretleri üzüntüyle karşılayıp hep ağlasamda
tükenmez ümitlerim dostlarıma kavuşamasamda
yıllar peyderpey geçiyor yarınlara kavuşmaya
özlemler hatıraları canlı tutar anımsatmaya
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta