Uğur böceği sandım, eşek arısı çıktı,
Fırsatını kollarmış, bulunca hemen soktu
Dost, kardeş bellemiştim, onu senelerce ben,
Elbet kalbim incindi, elbet canımı sıktı
Ne de sivri dilliymiş, ne de kaba sözlüymüş,
Meğer arkadan vuran, meğer iki yüzlüymüş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta