Her gün…
Yeni bir güne merhaba deriz…
Sabah olur…
Kalkarız yatağımızdan…
Giyinir…
Kuşanır…
İşimize gideriz…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzeldi,kendimize zaman ayırmak
Teşekkürler paylaşım için
Sevgiler
Önerinize destek veriyorum. İnsan son nefesinde, şunu da yapamadım diye pişmanlık duymamalı. Kaleminize sağlık. Düşünen, hayatı sorgulayan zihinler bende derin saygı uyandırıyor. Saygılarımla...
İ.Hakkı Cengiz
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta