Sıyrılıp çıkarya gündüz geceden
Öyle söküp attım seni içimden
İnsan kaybetmemeli benliğinden
Kal karanlığınla dost olmaz senden.
Doğururken gün altın güneşini
karanlık bırakır artık peşini
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta