Sıyrılıp çıkarya gündüz geceden
Öyle söküp attım seni içimden
İnsan kaybetmemeli benliğinden
Kal karanlığınla dost olmaz senden.
Doğururken gün altın güneşini
karanlık bırakır artık peşini
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta