Dost Kapısı Şiiri - Zihni Derin

DOST KAPISI
​Yürüdüm yollarda bitmedi çilem,
Gönül yorgun düştü yazmıyor kalem.
Dedim şu dünyaya vermeden selam,
Vardım dostun yanına huzur bulmaya.

​Eski bir kapının koluna vurdum,
Yılların yükünü kapıda koydum.
Hasretin sesini uzaktan duydum,
Vardım dostun yanına huzur bulmaya.

​Göz göze gelince dindi sızılar,
Maziye karıştı kara yazılar.
Gönül bahçesinde meler kuzular,
Vardım dostun yanına huzur bulmaya.

​Söz gümüşse meğer sükut altınmış,
Dostun bir kelamı ömre yakınmış.
Yalnızlık dediğin ağır yük taşımış,
Vardım dostun yanına huzur bulmaya.

​Bir acı kahvenin kırk yıl hatırı,
Yazsak bitiremez bin bir satırı.
Yıktım şu gönlümden ahu zarı
Vardım dostun yanına huzur bulmaya.

​Zihni yazar iken şiir uzadı,
Dostluk bu ömrün en tatlı tadı.
Unuttum dertleri, sildim feryadı,
Vardım dostun yanına huzur bulmaya.
Yazan Şair:Zihni DERİN
ANKARA

​