Yıkma dost kalesini, hiç kimseyi görme hor,
Yapayalnız kalırsın, dostsuz işin olur zor.
İnkar erme aslını, soy sop sorulmaz orda,
Amelin aklar seni, gerçek dostluklar orda.
Dünya malına tapma, hepsi burada kalacak,
Belki horladıkların mirasına konacak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel şiirinize,
Yüreğinize sağlık,
Kutluyorum,,,
Daha nice güzel dizelere !...
Tam- puan
Yıkma dost kalesini, hiç kimseyi görme hor,
Yapayalnız kalırsın, dostsuz işin olur zor.
İnkar erme aslını, soy sop sorulmaz orda,
Amelin aklar seni, gerçek dostluklar orda.
-----Vehbiye hanım şu dünyanın malına tamah edenlere çok nefis bir şiir yürek sesiniz hiç susasın kutluyorum sizi ve şiirinizi saygılar sunuyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta