maarifte yaşam,
geçen yıllara rağmen,
ter kokan yatakhanelerde
dost kokulu sıralarda
yine devam edecek.
sabah etüdünden sonra,
siyah beyaz fotoğraftaki
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Ter kokan yatakhaner olsa da sıraların dost kokulu oluşuyla, siyah beyaz fotoğraftaki uykulu gözler yoluyla estirilen sıcaklık yalın bir dostluk duygusu veriyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta