Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
tabiat,anam...
denizkızı bacım..
doğaya sığındım...
geçer belki acım...
diye yazmıştım...şiirinizi okuyunca tekrar tabiata dönmek istedim...
pastoral, güzel bir anlatım....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta