Gurup Vakti,
Tüm doğa büründü kızıl giyisilerine..
Deniz durgun,
Birkaç martı sesi,
Ve birde ufka doğru ilerleyen geminin dumanı,
Başka bir şey görmüyor gözüm.
Ben yalnız bir bankta iki büklüm..
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




tabiat,anam...
denizkızı bacım..
doğaya sığındım...
geçer belki acım...
diye yazmıştım...şiirinizi okuyunca tekrar tabiata dönmek istedim...
pastoral, güzel bir anlatım....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta