Mert insan kendince arkadaş arar,
İçinde mevcuttur ünlü, namlısı,
Kimi gönül alır, kimi de kırar,
İşte karşınızda dostun canlısı.
Kulaktan geçirme derdini dinle,
Mütevazi davran belayı önle,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta