Ne zaman yıkılıp yere düştüysem
bitsin artık hiç bitmeyen dertlerim
gülsün artık hiç gülmeyen gözlerim
İçimde ümitti dost bildiklerim
Ne onlardan eser kaldı ne benden
Bir yanda sevgilim bir yanda dostum
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta