Bu yalnızlıklar, dost acıları
ayrılık türküleri bağlamalarda.
Masada oturan dört kişi
Üçü ayakta,
bundan ibaret fotoğraf
bir anlamı yok
bir başlangıcı yok.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




2001 yıkında çekilmiş bir fotoğraf ve her biri bir başka yere savrulmuş dostlar için yazılmış bir şiir. üzerinden 11 yıl geçtikten sonra ancak anlamına kavuşmuş sözcükler.'Ve kapanır birden perde.
Teker teker çekilir Dost Sahnesinden Oyuncular.
Şimdi neredeler?
Kim bilir nerede'
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta