Bazen kaçmak gerekiyor, yaşadığın yerden.
Alıp bir kaç dostunu uzaklara,
Kendini anlatamadığın, bir kitap gibi okunamadığın an.
Bir kitabın yapraklarını çevirir gibi sözlerini heyecanla ve özenle aralayamadığın an.
Önemsediğin anların karşı tarafın beyninde silinecek dakikalar gibi kaydedildiği an,
Ve bazen kendini bulmak istiyor insan;
Kendi kitabının sayfalarını çevirmeye başladığın an,
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...



