Gönül düştü yollara, Ruhun pınarları sızladı. Vicdan denen duygu kalmadı, Ben ne yapayım dost. İnsanoğlu bataklığa saplanmışız, Gözümüz, kulağımız , ağzımızla. Yalana kardeş gibi sarılmışız, Ben ne yapayım dost. Sevgiyi saygıyı arar olmuşuz, En büyük değerlerden yoksun. Halimize ağlamaz olmuşuz , Ben ne yapayım dost. Ramazan yazar kalemiyle, Okuyan okusun vicdanı ile. Belki anlar Gönül diliyle. Ben ne yapayım dost
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta