ıktım can evimin duvarlarını açtım aleme,
Anladım ki; ten kafesi içinde gönül virane,
Geceler boyu çapalayıp güller ektim bahçeme,
Demet demet derleyin de, dallarını kırmayın dost.
Gök gürledi, yağmurlar yağdı rahmet indi serime,
Akan sular birikti göle döndü sırra erince,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta