DOST
Dostun gülleri bağrımda açar
Bazen sevda bazen ayrılık kokar
Kaderde boynum bükülünce
Dost benimle ağlar benimle güler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Giderim bilenim
Gelirim görenim
Göçerim soranım
olmazsa olmaz
dostun eksilmesin
(ama bir de gerçek var ki
öylesine zor ki
kusursuzu olmaz
hayat öğretecek gerisini
Allaha emanet olasın
dosttan yana
bahtı yar olasın
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta