O bir deniz ama derin; belki sıradan, belki sıradışı
Ama insan.
İçimdeki gizli beni çıkarır ortaya konuşurken; Utanırım,
Ne geçmişim geçer aklımdan,
Ne gelecek düşüncesi.
Andır onunla yaşanan, ki o 'an' sonsuz bir zamandır.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Gerçek dosta sahip olmak zenginlik derim hem de en güçlü gönül zenginliği... Kutlarım
siz dostluğa aşıksınız galiba hoş böyle dostluğa aşık olunur. şiirlerinizi bekliyoruz...
Böylesi insanlarla karşılaştığımız anlar var iyi ki!.. Kimi zaman bizim için zorlayıcı bir deneyim olsa da kendi içimizde keşfedilmemiş kıtaların kıyısına taşır bizi değil mi!? Sonrası mı!? Kendimize kalmış!.. Ya korkar geri döneriz o kıyılardan; ya da hayatımızın anlamı olur kendimizi veya kendi benliğimiz aracılığıyla İNSAN'ı keşfetmek.. ...Ve siz bunu çok güzel dile getirmişsiniz!.. Yüreğinize sağlık!..
Gercekten cok güzel dile getirilmis.. tebrikler
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta