Kuş gözünden olurdu bir odalı, sofası bakla evimiz
Nasırlı ellerinden ustamın, coşkuyla şekillenir
Sarı samanla toprağı karıyor, berdi’yle kamıştı eskisi
İsiyle pişerken, ateşi közlü kutsaldır ekmeğimiz!
Sahibinden habersiz, yalnız kızgın mezarlarımın
Darılmazdı kimseye, mor kokusuyla sümbülüm
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta