Ne zaman bir rüzgar esse kıyıdan efil efil,
Yad ederim seni, ne zaman çağırsa yolculuk.
Sil gözyaşlarını, dünyada bir sen misin sefil,
Mecitözü'nde yol kenarında ağlayan çocuk.
(Taşova, 13.06.2006)
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Ali Rıza Bey
süper
selam ve duam ile
Mükemmel, şiirin diğer dörtlüklerini aradı gözlerim, o çocuk için daha yazacak çok mısraların vardır diye düşünüyorum.
'' efil efil '' bu sözcüğü unutmuşum çocukluğumun sözcükleri...teşekkürler hatırlattınız ve duygulandırdınız...''
Sevgili Dostum teşekkür ederim.
Hem dörtlüğün güzelliğine Hem de MECİTÖZÜ kelimesine.
Ben Mecitözünde Doktor olarak çalıştım. ve o diyarları yeşilırmağı ve kaplıcaları unutmadım.
Tesadüfe bak ilk hemşiremiz de Nigar ÖNDER de TAŞOVA'lıydı...
Tebrik eder başarınızın devamını dilerim.
Her şey gönlünüzce olsun.
Dr. İrfan Yılmaz.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta