Birgün rüyana gireceğim seni ne kadar sevdğimi söyleyeceğim uyandığında kim olduğumu düşünürken mezarımda yine uyumanı bekleyeceğim…
Gökyüzünde güneş doğuyor sensizliğe yine sabahın hatırlanmayan rüyalarında aklım sanki uyanmak istemiyor gözlerim çığ gibi yuvarlanırken asırlık sevdalarım sensizlik doğuyor ufuklaradan sessizce...
Eğer ki sonsuz bir ızdırap duyacaksam mülteci sevdamı taşırken bırak beni yedi parmaklık arkasında kalayım…
Umutsuz bir günün sabahında doğan her güneş umutsuz umutlarımınışığı sensiz görünen her yıdızsa umutlarıma kesilen cezada kırılan kalemin mülteci sesi olur…
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta