'Kulum' Diye
Nefsim üzülüyor, eyvah diyor: 'Ramazan'da aç-susuz kalacağım' diye.
Ruhum da seviniyor: 'Yeme-içmenin baskısından kurtulacağım' diye.
Rab ise, Kitabı'yla bizi oruca dâvet ediyor: 'Onu tutun' diye.
Ben de ruhumu sevindirmeyi tercih ediyorum: 'Allah'a kulum' diye.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta