Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ağlıyor kadın
Şehri omzuma yaslayıp
Altında kalanların vebalini
Benden soruyor
Demir yataklara soyunuyor kadın
Tüm ölü doğan çocukları
Benden biliyor
Oysa bu şehirde
Yağmur benden sorulmaz
Gözlerim ona benziyorsa
Omuzlarımın suçu ne
saygılarımla
Kadınların ayakları da kirli değildi hiçbir zaman,
sadece kirletildi, biz çelme takmadığımız zaman.
Harika!İdmana devam.
Sevgilerimle,Nimet Köse
Bilmemki ne demeli?hayırlaramı yormalı.Patlıcan,can patlatan bu mevsimde fazla tüketilmemeli,Selam ve saygılarımla.Yine yazınız.Aydın Güler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta