Kerametten
Yağmurlu bir günde yürüyordum caddede.
Önümden gidiyordu şemsiyesiz bir mütesettire.
Benim şemsiyem ıslanmıştı rahmetten,
Onun elbisesine yağmur düşmüyordu kerametten.
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta