Dört Nisan…
Bugün öyle bir gün ki; dünyanın yandığı gün…
Acının mayalanıp yüreğe sıvandığı gün.
Hayatın bittiği gün, sevginin yittiği gün…
Mihmanken gönüllere, gelenin gittiği gün.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne kadar çok arıyoruz O'nu...
Ne kadra da çok özledik.
Mekanın cennettir inşaAllah BAŞBUĞUM.
Selam Kadir gardaşa.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta