Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'ben soğursam mahşerde de soğurum '...Ne kadar anlamlı ve derin iç ateşlerini sorgulatan bir satır..
Tebrikler.
tebrikler
namık cem
adamın adası olacağına adı olsun
ve bütün kıyılarda bir bardak su
diyesim geldi
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta