Uçurum gibi bir alışkanlık,
Düşeceğim yükseklik belli
Ama hangi hızla çarpıp öleceğim,
Bir hiçlik gibi aklımda...
Şeytana uyup atlayasım gelmese bari derim.
Bütünü aramaktan vazgeçmek isterim.
Hayatımı yola bölüp, aşkla çarparken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta