Bir zamanlar ben senin taze açan gülündüm,
Savruldum diyar, diyar; parçalara bölündüm…
Çarpıldım mah yüzüne, aşkımı buldum derken
Çıkarttın beni gözden, bir kalemde silindim!
Toplasam da kendimi, deli diye bilindim…
Parçaladın gönlümü; dilim, dilim böldün sen,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta