Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Şiirinize mevzu ettiğiniz o üç hadis ne yazık ki birer sahih hadis değil birer mevzu yani uydurma hadisdirler Hanifi ağabey. Çünkü veda hutbesindeki meşhur tavsiyesini biliyorsunuz. Bizleri felah ulaştıracak sadece iki şeydir. Birisi ve en birincisi Kitabullah'a temessük ikincisi ise sünnett-i resulullah'a ittibadır. O muhteremlerin bu iki temessükleri nispetinde biz onlara muhabbet duyarız. Nitekim Hz. Ömer (ra) halife iken oğlu Abdullah (ra) bir çok konularda ona muhalefet etmiş ve 'Ben resulullahtan ne görmüşsem ona uyarım babama değil!' demiştir. Dahası ashab-ı kiram hazeratı kendilerine sizin örnek gösterdiğiniz bu muhteremleri değil fakirin bahsini ettiği kitap ve sünneti kıstas kabul etmişlerdir. Ondandır ki Hz. Osman (ra) gibi birisiyle Hz. Eb-u (ra) Zer gibirisi bile anlaşamamış Hz. Osman Eb-u Zer'i çölün ortasındaki Rebeze'de oturmaya mecbur etmiştir
Hayırlı şiirler efendim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta