Canımızdan çok seviyorduk, Mustafa seni
Bizleri kandırdın, hep yalan sözle
Çok mutsuzum ne olur, artık anla beni
Şimdi ölmeni bekliyoruz senin, dört gözle
Sen, yaşarken bizi her gün öldürdün
Aşağılayıp dışlayıp, arkadaşlarını güldürdün
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




sezayi kardeş içli sözler etmişsin daha çok dertleri dile getirmişsin zaman zaman kardeşler arasında yaşanıyor bizim buralarda sen dost kazan düşmanı anan dogurur derler salıcakla kalın.....
''Ah be Mustafa sen gerçekten ismine layık değilmişsin'' deyiverdim içimden,sadece şiir olmasını böylesi bir kardeşlik,insanlık ötesi,durumu yaşamamanızı dilerdim...ama unutmayın öfke ve nefret insanın kendi içini yer bitirir,yok sayıp öyle bir kardeşi,unutmak daha iyi,Mustafa yüzündenmi şiire başladınız?bilemem ama çok güzel şiir yazıyorsunuz,tebrikler,saygı ve selamlarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta