Bazen dört duvara hapsedersin kendini,
Ve mutluluğun gelmesini beklersin.
Kimine saçma gelir beklemek, kimine isi yorucu.
Ama senin için hep hayattır beklemek.
Gündüzlerin gecelerine karışır,
İçtiğin sudan bile tat alamaz hale gelirsin.
Kendinle yüzleşir, ufacık bir çıtırtıdan bile korkar irkilirsin.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta