Kireç beyazı bir sükût çökmüş omuzlarıma,
Zaman, paslı bir çivi gibi çakılı kalmış duvarda.
Burada sesim, kendi yankısına çarpan bir kuş;
Kanatları tozlu, rüyaları firari bir yokuş.
Pencerem bir avuç gökyüzü, hüzün süzülür camdan,
Ben bu dar hacimde, vazgeçtim artık tamamdan.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta