Dört duvar arası Şiiri - Murat Ülkü

Dört duvar arası, bitmek bilmez yol,
Dertler omuzumda, büküldü bu kol.
Sabır çiçeğine, her gün suyu bol,
Veririz dökülen, gözyaşı ile.

Kilitli kapılar, açılmaz geri,
Yıllarım kayboldu, gittiğinden beri.
Hasretin ateşi, yaktı bu seri,
Döneriz savrulan, bir kışa bile.

Güneşin doğuşu, uzakta kalmış,
Yarınlar umudu, elimden almış.
Karanlık koğuşlar, kederle dolmuş,
Düşeriz amansız, bir boşa bile.

Bu gurbet acısı, sinemi yakar,
Zaman bir su gibi, sessizce akar.
Her gece gözlerim, yollara bakar,
Ereriz sonunda, biz de vuslale.

Gönülde sönmeyen, bir gizli köz var,
Yarınlar adına, verilmiş söz var.
Adalet önünde, ak olan yüz var,
Gireriz huzura, bin neşe ile.

Garip Murat der ki; boynumuz ince,
Kaderin hükmüne, razıyız dince.
Gurbet düğümleri, bir bir çözünce,
Ereriz menzile, bin duâ ile.