Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
şiirde istenen hücreye göre temenninin ana nedeni muhabbetten biraz fazla gibi görünüyor şiirin girişinde..daha çok büyük bir aşk gibi.. yoksa idamı göğüsleyecek kadar büyük bir ateş nasıl yanar ki insanın içinde......... kutlarım fatih bey.saygılar size..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta