Fazla güvenilmezdi yükselişlere,
vardır hayatın nankörlük huyu da
güleni ağlatırdı anlamsızca
itebilirdi elinin tersiyle.
Bir kez güven yitirilmesin,
dönülürdü çıkılan her zor yoldan
görmeden sıcaklığı hissetsen de.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta