Oysa ne zarif dans ederlerdi buğday başakları
Kâh kurbağalardan kâh derelerden yana
Ahenkle sıçrarlarken bir taştan bir taşa
Rüzgârlarına kapılır giderdik biz de
Gamzelerimizde avuç avuç topraklarla.
Kenger kokan otlar arasında çoğalırdı
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta