Dağları engel saymazken çöllere düştüm,
Umutlarım kördüğüm, dört bir yanım tel örgü.
Unuturum diye dünleri maziye gömdüm,
Umutlarım tükendi, dört bir yanım tel örgü.
Kutup yıldızı gökte göz kırpar durur,
Ay kapatmış önünü biraz karanlık durur,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiiri kaleme dökerken ne kadar hüzünlü olduğunuz görülüyor.siz o kilidin anahtarını bulamasanızda,oradan çıkmanın çaresini bulacağınızdan emin olun.tebrikler.
Murat Demir
Dost.. yakiyorsunuz ortalig yine... yureginize saglik
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta