Ateşten yeleleri olan,
Burnundan kara bir duman soluyan atla geldi,
Kızıla çalıyor teni, terkisi atın,
tüyler ince kor alev.
sol ayağıyla nalını taşlara vuruyor,
Sahibinden öte asi,
sahibinden tehditkar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta