Dördüncü Şiir Şiiri - Kemal Yıldız 2

Daha dün gibi hatırlıyorum,
Ne zaman dalsam hatıralara,
Her yerde yüzünü görüyorum,
Janjanlı sözler söyleyemesem de,
Yalnızca seni özlüyorum,
Aşk için bir tek seni ama,
Tek seni seviyorum,
Ne söylesem yersiz biliyorum,
Mümkün değil erişmek sonsuzluğa,
Ellerin belki uzanır bir tek,
Her zaman umuda,
Je t’aime desem
Je t’aime binlerce,
Uyku tutmayan gözlerim umutsuz,
Geri gelse tüm geçen yıllar,
Memleketime dönsem yeniden
Kırlar ortasındaki sakin yaşama,
Zambaklar ülkesindeki,
Sarı papatyalarla dolu tarlalara,
Vadilerimin güzel yeşiline,
Her sabah uyandığımda gülen yüzüne,
Kaldığımız yerden başlasak diyorum,
Wilbur Smith romanında Afrika’da,
X ülkede mi kaldı aşkımız?
Her zaman bu soru aklımda,
Ilık yaz akşamları bile yanımda,
Olmanı hep yanımda olmanı özlüyorum.
Durmaksızın bir an bile,
Fırsat vermeden yalnızlığa,
Je t’aime diyorum,
Islık gibi sessiz içimden,
Memleket türküleri söylüyorum,
Ta derinlerinden kalbimden,
Je t’aime diyorum yeniden,
Para pul değersiz yanında,
Quebec akşamında ıssız sokaklarında,
Karanlık gecelerde kuytuluklarında şehrin,
Görünmez ıssızlıklarında caddelerin,
Dönmeni hep dönmeni bekliyorum,
Bana dönmeni yeniden.
X ülke hep benim hatırımda,
Je t’aime diyorum yeniden,
Lafı uzatmadan bozmadan,
Fazla söze gerek yok diyorum.
Zaten yaşamışken bunca güzellik,
Her tanesi anıların,
Kar tanesi gibi ayrı güzel
Zaten yaşanmışken bunca aşk,
En şahane kıvılcımı şimşeklerin,
En güzel çiçeği mutluluğun,
Gözlerin ışık kadar güzel,
Işığı benim gözlerimin,
Je t’aime yine Je t’aime,
X ülkede x kadar belirsiz,
Je t’aime yine Je t’aime,
Kara günlerin umutsuzlukları gibi,
Filmlerdeki gibi mutlu sonlar,
Zaman en iyi ilacı acılarımın,
Mutsuzluğu çok iyi bilse de,
Mutluluğu tanımlayamaz kalbim,
Derinlerde hüznü iyi bilse de,
Mutluluğun resmini çizemez ellerim,
Rüyalar gibi sevinçle dolu,
Yarın hiç gelmeyecek gibi,
Uzun gecelerinde şehrin,
Hayat bir an gibi kısacık,
Farklı dünyalara yelken açmış,
Nazlı nazlı salınan yelkenli gibi,
Zamana karşı savaşıyor kalbim.
Parlak güneş gibi sımsıcak,
Isıtacak yüreğimi sonsuz sevgin,
Alacak kalbimi uzanan ellerin,
Verecek özgürlüğünü gözlerimin,
Zaman duracak belki,
Quebec’te bir akşamüstü,
Uzak ufuktan batacak yine güneş,
Arka sokaklarında şehrin,
Laleler sokaklara dökülecek,
Zaten olmayan aydınlıklar,
Umurunda olmayacak belki insanların,
Ey akşamların karanlık yüzü,
Madem karasın geceler,
Hiç bitmeyecek çileler,
Sonsuz acılar ve umutsuzluklar,
Her gün yeniden doğar mı güneş?
Kim bilebilir ama kim?
O güzel yerde mi başladı aşkımız?
Washington’da mı tanımıştım seni?
Jezabel yoksa kanlar içinde mi?
Uzak ülkelerde miydi sevdalar?
Jules Verne romanı mıydı maceramız?
Fütursuzca çabalar neden?
X ülkede mi kaldı aşkımız?
Fakat olanlar eğer buysa,
Irak memleketler mi vardı düşlerimde?
Elbet düşlerim bitecek,
Nice sevdana uyanacak kalbim.