Şehir sessizdi ben yorgun, koca bir yıl daha geride kalmış. Dördüncü mevsimin havasına alışmak var şimdi sırada. Çoktan göç etti kuşlar güneye ve ağaçlar çırılçıplak burada. El örgüsü kazağıma sandık kokusu sinmiş, kalın tabanlı pabuçlarımın rengi solmuş sanki ve artık yün yorganımın yüklükten inme vakti zira geceler soğudu biraz. Ve ilk sabah erkenden uyanıyorum içimde bir çocuksu o büyük heyecan! Penceremin perdesini aralıyorum, ak pak olmuş şehrimin sokakları...
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta