Her gün bu saatlerde, dönerim işten eve.
Beni bekleyen bir gölge içerde,
Tüm yorgunluğum, sıkıntılarımsa,
Kapı kapanınca artık dışarda.
Şimdi iki şeye açım, bir ocakta pişen aşa,
Bir de beni gölge gibi izleyen kadına.
Koltuğum yine boş, gömülüyorum.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta