Okyanusun dönüşüp kanallara
Sokuluşu gibi Amsterdam sokaklarına
Sanki sinirleri, damarları, iskeleti gibi
Her metrekaresinden Amsterdam’ı kavramaya.
Amsterdam'ı kendine bir beden yapıp, ebediyen kalmaya
Dönüşüyorsun ya sen de, yaşadığım her an’a
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta