toprağın katilleri ağaçlardır elbette
gel gör ki hiç vaveyla koparmaz o fukara
saçaklı köklerini saplar oysa cesette
bile kanaya durur delik deşik o yara
milyon yıldır bu dövüş böyle süregelmiştir
acayiptir şahidine meyveler yedirmiştir
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta