Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yıllar içinde, durup düşünecek, 'Nereye gidiyoruz? 'u sorgulayacak zaman bulamıyoruz. Öyle kapılıyoruz ki hayata, bir yaprak misali savrulurken onun, bunun, şunun derdiyle, kendimizi kaybettiğimizi bile fark edemiyoruz. Anlamlıydı şiir, yüreğinize, kaleminize sağlık İrfan Bey.
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta