aşkın merhalesinde mehtaba seslenirken
yılların acı türküleri tırmalıyordu bedenimi
maviliğin ufkunda tükenirken soluğum
adını unutamıyordum bahçenin köşesinde
usul usul mırıldanan dudaklarında ben
yürüyordum sessizce kırılan gönlüne
dünya uslanmış bir bebekti kucağında
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta