Moloz yığınları arasından
çaresizce bakan o munis çocuğun
ağlamaktan morarmış dudakları,
kan çanaği gözlerindeki
sorgulayan, o yakaran bakışları;
''Neden..neden..neden hep bizler! ''
der gibiydi..
ve..
o kanlı gözlerin hayali;
hiç sökmeyen
alaca şafaklar gibi,
donup kalmıştı
göz bebeklerimin derinliklerinde..!
Kayıt Tarihi : 13.10.2021 08:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Kimsesizlerin sorusu bu...
Ama aslında,
Sözde "kimsesizlerin kimsesi olacağız" deyip, gücü eline geçirince kendinden başkasını gözü görmeyen
Vicdanı kararmışların cevaplaması gereken!
Sınıfta kaldı insanlık maalesef Mahmut Mücahit Kardeşim..
Duyarlı şahsınızı ve yansıtan şiirinizi kutlarım.
TÜM YORUMLAR (4)