Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
bir ömrün yaşamışlığın ardından giden yıllara öylesi içerlenişin şiirsel güzelliği okunası çok hoş bir şiir. var eden yüreğiylel güçlü kalemiylel ağabeyimi tüüm içtenliğimle yüreğimle bu güzel şiir adına güçlü kalemi adına kutluyorum. paylaşıma teşekkürlerimle +10 tam puan +ant. sayfam diyor ağabeyime sevgilerimi saygılarımı yolluyorum.
Yılların pek umrunda olmaz, kendilerine hoşgeldin diye kucak açanların-güle güle diye uğurlayanların ne halde oldukları.. Giderler arkalarına bir kez bile dönüp bakmadan...
kaleminize sağlık sayın Çetin Özdemir..
üç sene sonra okuyup aynı hazzı alabilmek
şiirin ne denli değer dolu olduğunun bir göstergesi olmalı.
yılları geri getiermenin formülünü bir bulan olsa neler verirdik geri almak için...üç dörtlükte bir hayatın
anlaşılması gerekenleriydi.yılların kadrini bilmek...
lakin çok geç anlaşılıyor.anlam doluydu.
anlatımı ustalık doluydu.haz aldım okumaktan.
saygılarımı sunuyorum...HŞT
Kısada 'uzunu anlatmak' budur işte....
'Yıllar bile dinler', eminim böylesi şiire.. Çok güzeldi, çok akıcıydı Çetin Bey...
İçten tebriklerimle........
Kutluyorum,
Şiir bir bütünlük içinde kopukluklardan uzak, içtenlikle örgülenmişse ve gerçek anlamda bişr anlam ifade ediyorsa insanların duygularına gerçeği yansıtan bir ayna olmuşsa gerçekten severek okunuyor. Özel listemde...Tam puan ve sonsuz başarılar...
Yıllara dönün diye özlemle bakarken ardımıza önümüzdeki yıllar heba olmuyormu...güzel bir şiir okudum , yüreğinize sağlık , saygılarla + 10
Dönebilselerdi eğer ...bu dostça çağrıyı yanıtsız bırakmazlardı...umarım dillerde dolaşan güzel bir şarkı olur dizeleriniz...kutluyorum.
şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler...şarkı tadında güzel bir şiir okudum...yüreğinize ve emeğinize sağlık üstadım...kutlarım...ant+10
Hocam bence yıllar bize yalvarsın gelmek için..benim yanıtım gelmeyin sakın geriye olurdu... Sizi kutluyorum.saygılar
Ben sizlersiz ne haldeyim,
Gelin görün, görün yıllar.
Henüz vakit çok geçmeden,
Dönün geri, dönün yıllar.
Bir saniye durmak için,
Hal ve hatır sormak için,
Derde derman olmak için,
Dönün geri, dönün yıllar.
Günler geçti duruldunuz,
Bilirim çok yoruldunuz,
Bir şeye mi kırıldınız?
N’olur, geri dönün yıllar.
Keşke yılları geri döndürebilsek. Şarkı tadında keyif alarak okudum efendim. Yüreğinize ve kaleminize sağlık. Sevgi ve saygılar.
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta