Derim soğuyor aklım başımda değil sanki
Ne kadar soğuk bu yalnız dünya
Kalabalıklar nereye koşturuyor sıcacık yüzleri ile
Yüzüm bembeyaz karanlıkta küçük bir nokta gibiyim
Çiğerlerimi yoruyorum dibine kadar çektiğim her nefeste
Kalbim büyük bir sabırla kan pompalamaya devam ediyor
Donmuş vücudumdan hiçbirşey istemiyor artık ruhum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrik ederim. Hoş bir şiir...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta