Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Sessizlik
her mevsimde insanın bir yanı
en çok nisana benzetirim insanı
doğaya yansıtmış yaradan nurunu
çiçekler açmış kaya diplerinde..uçurumda ölümsüzlük gülü
ben sadece susarım o bize sessizliği vermiş
bazen güneş açar ufkumda..bazen sisle kaplanır
deniz olur taşar... ırmaklarda boz bulanık sel olur suskular
ben susarım..suskular konuşur benim yerime
ben sana sığınırım
sessizliği de sen verdin bana..................Arap KURT
bir şiirle yorumlayayım efendim şirinizi
belki alaksız ama bunu yazmak geldi içimden
saygılar selamlar
hürmetler
Baharsızlık kötü...Heleki hayat kayıp gidiyorsa ellrden yetişememecesine...Şiiriniz öz ve hoş..tebrık ederim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta